Өдөр бүр хэдэн зуун километр

Пападимитриоу хэлэхдээ тэр өдөрт 56-120 км зам явдаг байв. Эхлээд Английг өнгөрч Нидерланд руу явав. Германы Ринэ, Австри, Италын зүүн эргээр дугуйгаа жийж, Грекийн Патрас руу завиар явж, тэндээс өөрийн нутаг Атенс руу дахин дугуйгаар явсан байна. Аялалынхаа явцад шөнө нь ойд эсвэл газар дээр майхан бариад хонодог байв. Тэр өдөр бүр унтахаасаа өмнө хэр их явснаа тэмдэглэж, маргаашийн аяллын маршрутаа гаргаж, гэр бүл найз нөхөдтэйгөө холбогддог байлаа. Хэдэн долоо хоногийн дараагаас илүү олон хүмүүс түүний аяллыг сонирхож, чих тавих болжээ. 

Европын орнуудад дугуйгаа жийж явахдаа тэрээр найзууд, танилуудтайгаа холбогдож гэрт нь хонож, усанд орч болох эсэхийг асуудаг байв. Эдгээр өдрүүд нь ихэнхдээ ойд хонож буй түүнд сайхан санагддаг байлаа. "Дотогшоогоо хүний хувьд надад бусадтай харилцах хэрэг их гарсан. Хэрвээ хүмүүстэй холбогдож чадахгүй л бол, хонох газар, уух усгүй үлдэнэ гэж бодогддог байлаа. Би өөрөө өөрийгөө дайчлах хэрэгтэй болсон." 6-р сарын 27-нд 50 орчим хоногийн дараа тэр гэртээ иржээ. Түүнийг гэр бүл, найз нөхөд хийгээд аялалд нь чих тавьж суусан огт танихгүй хүмүүс халуун дулаанаар угтан авсан байна. "Сэтгэл хөдлөл дүүрэн байсан. Ээж аав маань залуудаа их адал явдалд дуртай хүмүүс байсан. Миний аялал тэдэнд өөрсдийг нь санагдуулсан учраас бидний сэтгэл ихэд хөдөлж, надад их утга учиртай санагдсан. Гэхдээ хамгийн гол нь би ирснээр ээж аавын маань сэтгэл амарсан."